Ha!Art
1999
- Osobie, Ha!Art nr 1 (1999) – opowiadanie.
- Scenariusz krótkiego filmu o zabijaniu, Ha!Art nr 2 (1999), s. 21 – scenariusz.
2001
- Równoległe światy Paula Driessena, Ha!Art nr 2 (2001), s. 29–30 – esej.
- Bill Plympton – seks i przemoc, Ha!Art nr 4 (2001) / 1 (2002), s. 78 – esej.
2002
- Ekstremalne animacje Phila Mulloya, Ha!Art nr 2/3 (2002), s. 72 – esej.
- Nic wielkiego. O komiksie „Little Nemo” i jego animowanych adaptacjach. Wariacja, Ha!Art nr 4 (2002), s. 40 – esej.
2003
- Piaskowa nauka miłości, Ha!Art nr 2 (2003), s. [35] – esej.
Kino
2003
- Miyazaki w krainie marzeń, Kino nr 5 (2003), s. 22–25 II – artykuł.
- Kobieta z chińskiego plakatu, Kino nr 12 (2003), s. 16–17 – artykuł (wspólnie z Grzegorzem Dryją).
2010
- Dwa oblicza japońskiej animacji, Kino nr 11 (2010), s. 36–37 – artykuł.
Opcje
2002
- Etiuda 2002, Opcje nr 6 (2002), s. 112–113 – sprawozdanie z Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Etiuda & Anima.
Publikacje książkowe i współautorskie
- Twórczość na emigracji, w: Polski film animowany, pod red. Marcina Giżyckiego i Bogusława Zmudzińskiego, Kraków 2008 – esej filmoznawczy.
- Bill Plympton. Seks i przemoc, w: Nowe nawigacje II. Azja – Cyberpunk – Kino niezależne, red. P. Kletowski, P. Marecki, wyd. Ha!Art, Kraków 2003 – esej filmoznawczy.
- Rodzina. Ach, rodzina..., w: Odwieczne od nowa. Wielkie tematy w kinie przełomu wieków, red. T. Lubelski, wyd. Rabid, Kraków 2004 – esej filmoznawczy.
- Encyklopedia kina, red. Tadeusz Lubelski, wyd. Biały Kruk, Kraków 2003 – współpraca redakcyjna i autor 30 haseł (dotyczących m.in. f. animowanego i jego twórców).
Publikacje specjalne
- Tom i Jerry – Wielka ucieczka, w: seria 30 Filmów Wszech Czasów, Gazeta Wyborcza / Warner Home Video, 2004 – esej filmoznawczy.
(Tekst pierwotnie przygotowany jako omówienie klasycznych krótkometrażowych filmów o Tomie i Jerrym oraz zarys historii filmu animowanego)
Publikacje w antologiach niezależnych
Wyspa, w: Xerofeeria. Antologia art zinów, red. Paweł Dunin-Wąsowicz i in., Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1993 – opowiadanie.
(Tekst pierwotnie opublikowany w niezależnej gazetce Brian’s Curiosity w Kędzierzynie-Koźlu; następnie przedrukowany bez wiedzy autora w antologii dokumentującej polski ruch art-zinów początku lat 90.)
Na dnie
Na dnie oceanu, który rozciąga się bez końca, spoczywają wraki pełne ludzkich szkieletów. Pełne dawnych skarbów albo po prostu. Puste. Na dnie oceanu wiją się ludzkie włosy splecione z włosami wodorostów, na dnie oceanu rozciągającego się bez końca, bez początku, przez cały ten czas. Na dnie oceanu, mógłbym pomyśleć, ilekroć miałem się zanurzyć, obawiając się jednak, że porwie mnie oceaniczny prąd i ściągnie na dół, na pola swoich cmentarzy. Na dnie oceanu, mógłbym pomyśleć, mogłaby znajdować się moja nieskończona tęsknota za niemożliwym do spełnienia uczuciem, za niemożliwym ideałem, która w rzeczywistości sprowadza się do podziurawionych wraków, do porzuconych skarbów, do po prostu. Pustki. Mdłe światło połyskuje w fosforyzujących oczach głębinowych ryb. Na dnie oceanu. Na samym dnie. Po prostu. W pustce.