Jestem zbudowany z ciała, a wolałbym z żelaza. Jestem bryłą ożywionej materii. Czasami chodzę poruszam się w różnych kierunkach, najczęściej idę do pracy albo na zakupy. Wieczorami siedzę w domu. Mieszkaniu na dziewiątym piętrze w bloku. Słyszę tam dziewięć pięter swoich sąsiadów. Szepczą do siebie albo krzyczą. Wtedy mówię do siebie albo do żony: czas już spać. – Bo jest bardzo późno. I kiedy zasypiam, przez chwilę, która jest wcześniej myślę, że bardzo chciałbym jeszcze się obudzić i pobyć ciałem, ożywioną materią. Ale to nie do końca ode mnie zależy.